Το υλικό του επεισοδίου
Lionel Kieseritzky - Πηγή: Public domain · Wikimedia Commons
Tassilo von der Lasa - Πηγή: άγνωστος δημιουργός · Public domain · Wikimedia Commons
Semyon Alapin - Πηγή: Public domain · Wikimedia Commons
Το αυτόματο «Ajeeb», σε φωτογραφία του στούντιο Falk της Νέας Υόρκης — κάτω από το τραπέζι φαίνεται ανοιχτό το ερμάριο με τον μηχανισμό (Harvard Theatre Collection) - Πηγή: Falk, New York · Public domain · Wikimedia Commons
Το «El Ajedrecista» του Leonardo Torres Quevedo, 1912 — το μόνο από τα αυτόματα του επεισοδίου που έπαιζε πράγματι μόνο του. Εδώ εκτεθειμένο ανοιχτό, με τον μηχανισμό και τα κομμάτια ορατά - Πηγή: Olea · CC0 · Wikimedia Commons
Howard Staunton - Πηγή: R. & E. Taylor (Firm) / After Thomas Dewell Scott · Public domain · Wikimedia Commons
Adolf Anderssen - Πηγή: άγνωστος δημιουργός · Public domain · Wikimedia Commons
Bernhard Horwitz - Πηγή: Public domain · Wikimedia Commons
Paul Morphy - Πηγή: Public domain · Wikimedia Commons
Henry Bird - Πηγή: Sam Loyd · Public domain · Wikimedia Commons
Anderssen – Wyvill: ο τελικός του Λονδίνου 1851 (7 παρτίδες)
Η Αθάνατη Παρτίδα: Anderssen – Kieseritzky, Λονδίνο, 21 Ιουνίου 1851
Η Αειθαλής Παρτίδα: Anderssen – Dufresne, Βερολίνο 1852
Η βιβλιογραφία για τον Anderssen
| Βιβλίο | Ποιος | Τι είναι |
|---|---|---|
| Adolf Anderssen, der Altmeister deutscher Schachspielkunst: Sein Leben und Schaffen | Hermann von Gottschall | Walter de Gruyter, 1921, ανατύπωση 2020. Στο 36:54: «δυστυχώς το καλύτερο βιβλίο που έχει γραφτεί για αυτόν είναι γερμανόφωνο και πανάκριβο… εκδόθηκε το 1921 από την ίδια εκδοτική εταιρεία που εξέδωσε και το tournament book του 1851. Έχει επανατυπωθεί το 2020 σε πάρα πολύ λίγα αντίτυπα» |
| Aufgaben für Schachspieler und ihre Lösungen | Adolf Anderssen | 1842 — δικό του βιβλίο. Συλλογή με 60 δικές του συνθέσεις· στο 34:37 χαρακτηρίζεται «πολύ σημαντικός συνθέτης σκακιστικών προβλημάτων». Την ίδια περίοδο ήταν και εκδότης του βερολινέζικου εντύπου που μετεξελίχθηκε στη θρυλική Deutsche Schachzeitung, για περίπου είκοσι χρόνια, από το 1846 ως το 1865 |
| The Secrets of Attacking Chess | Mihail Marin | Gambit, 2005. Στο 38:13: «ένα εκπληκτικό βιβλίο… παίρνει πάρα πολλές παρτίδες του Anderssen, και πολλές παρτίδες του Anderssen μαζί με τον Morphy. Το συμπέρασμα που βγάζει είναι ότι ο Anderssen ήταν ο positional παίκτης και ο Morphy ήταν ο τακτικός παίκτης που έπαιζε για trick» |
| Chess Theory from Stamma to Steinitz, 1735–1894 | Frank Hoffmeister | McFarland, 2022. Στο 39:56: «ο Hoffmeister συμφωνεί με τον Marin και τονίζει τα positional στοιχεία στο παιχνίδι του Anderssen» |
| Das Schach-Turnier zu London im Jahre 1851, nach Staunton's Chess Tournament | Howard Staunton (γερμανική απόδοση) | Walter de Gruyter, 1852, ανατύπωση 2020. Το tournament book του ίδιου του τουρνουά που κέρδισε ο Anderssen — από τον ίδιο εκδότη με τον Gottschall |
| Η Αθάνατη Παρτίδα — το άρθρο του Edward Winter | chesshistory.com | Η τεκμηρίωση γύρω από τους μύθους της παρτίδας. Στο rail δίπλα του και η ανάλυση του Robert Hübner για την Αθάνατη, στο τεύχος 3 του American Chess Journal |
| Η Αειθαλής Παρτίδα — το άρθρο του Edward Winter | chesshistory.com | Το αντίστοιχο για την Anderssen – Dufresne. Στο 34:37 η εκτίμηση του επεισοδίου: «ήταν πιο σωστή — δεν έχει τόσες τρύπες όσο η Αθάνατη, παρότι σαφώς λιγότερο εντυπωσιακή» |
