Το υλικό του επεισοδίου
| # | Παίκτης | Σύνολο |
|---|---|---|
| 1 | Jose Raul Capablanca | 9 |
| 2 | Emanuel Lasker | 5 |
Οι παρτίδες του ματς: Jose Raul Capablanca - Emanuel Lasker, 1921 Havana (14)
| # | Παίκτης | Σύνολο |
|---|---|---|
| 1 | Lasker | 16 |
| 2 | Capablanca | 14½ |
| 3 | Alekhine | 12 |
| 4 | Marshall | 11 |
| 5 | Reti | 10½ |
| 6 | Maroczy | 10 |
| 7 | Bogoljubov | 9½ |
| 8 | Tartakower | 8 |
| 9 | Yates | 7 |
| 10 | Edward Lasker | 6½ |
| 11 | Yanowski | 5 |
Wilhelm Steinitz - Πηγή: Public domain · Wikimedia Commons
Siegbert Tarrasch - Πηγή: άγνωστος δημιουργός · Public domain · Wikimedia Commons
Aron Nimzowitsch - Πηγή: άγνωστος δημιουργός · Public domain · Wikimedia Commons
Mikhail Tal - Πηγή: Croes, Rob C. for Anefo · CC BY-SA 3.0 nl · Wikimedia Commons
Emanuel Lasker, «Lasker's Manual of Chess» (1927) - Πηγή: Emanuel Lasker (1868-1941) · Public domain · Wikimedia Commons
Η βιβλιογραφία για τον Lasker
| Βιβλίο | Ποιος | Τι είναι |
|---|---|---|
| Emanuel Lasker, Volume I: Struggle and Victories — World Chess Champion for 27 Years | Richard Forster, Michael Negele, Raj Tischbierek (επιμ.) | Exzelsior Verlag, 2019. Ο τόμος που καλύπτει το 1890–1901 και από τον οποίο βγαίνουν τα δύο ελληνικά ευρήματα του επεισοδίου: το ματς του Lasker με τον Έλληνα Nicholas Theodore Miniati στο Μάντσεστερ το 1890 (4-1), και ο Μιχαήλ Μποσταντζόγλου ως χρηματοδότης του δεύτερου ματς με τον Steinitz |
| Emanuel Lasker, Volume II: Choices and Chances — Chess and other Games of the Mind | Richard Forster, Michael Negele, Raj Tischbierek (επιμ.) | Exzelsior Verlag, 2020. Εδώ ανήκει η μεγάλη έκταση για Go, μπριτζ, ντάμα και τα παιχνίδια που επινόησε ο ίδιος, και το Lasker και θεωρία παιγνίων |
| Emanuel Lasker, Volume III: Labors and Legacy — Chess, Philosophy, and Psychology | Richard Forster, Michael Negele, Raj Tischbierek (επιμ.) | Exzelsior Verlag, 2021. Ο τόμος «ολοκληρωτικά αφιερωμένος στις περιπέτειες του Lasker εκτός του σκακιστικού πεδίου». Στο 24:47 απαριθμούνται και τα ένθετα της τριλογίας: Lasker και Μεγάλη Βρετανία, Lasker στη Ρωσία, η αμερικανική οπτική, Lasker και μαθηματικά, Lasker και προβλήματα/σπουδές, η σχέση του με τον Tarrasch, η Ολλανδία, δύο αφιερώματα για τη Νέα Υόρκη 1924, ιουδαϊσμός, ψυχολογία, οι δημοσιογραφικές του στήλες, 60 σελίδες πλήρους βιβλιογραφίας, και ένα ένθετο που τον προσεγγίζει ως δάσκαλο μέσα από τα ίδια του τα βιβλία |
| Emanuel Lasker: A Chess Biography with 1,832 Games | Hans Renette | McFarland. Αυτή είναι «η μονογραφία στη McFarland» του 24:47, ο ένας από τους δύο πόλους απέναντι στους οποίους κρίνεται ο εισαγωγικός τόμος της Russell. Οι 1.832 παρτίδες του τίτλου είναι το ίδιο νούμερο που ακούγεται στο ηχητικό |
| Η σειρά «World Champions» | Russell Enterprises | Στο 24:47: τα βιβλία «βελτιώνονται όσο προχωρούμε και διατρέχουμε τους παγκόσμιους πρωταθλητές», και ο πέμπτος τόμος, για τον Euwe, ξεχωρίζει ακριβώς επειδή η βιβλιογραφία για τον Euwe είναι φτωχή. Για τον Lasker όμως είναι απλώς εισαγωγικό, «για κάποιον που δεν θέλει να δει και τις 1832 παρτίδες». «Κακό δεν το λες, πάντως» |
| Emanuel Lasker: A Reader | Taylor Kingston | Russell Enterprises, 2019. Ανθολόγηση των γραπτών του Lasker. Στο 32:09: «το πρώτο βιβλίο του Kingston είναι απαραίτητο και πολύ πιο ισορροπημένο από το δεύτερο» |
| Nudging Lasker's Pedestal | Taylor Kingston | Elk & Ruby, 2025. Ο πλήρης υπότιτλος δηλώνει και τη στάση του βιβλίου: μια κριτική εξέταση κάποιων γραπτών του Lasker «που τον δείχνουν σε λιγότερο κολακευτικό φως από αυτό που συνήθως τον λούζει στη σκακιστική λογοτεχνία». Το bias του συγγραφέα σχολιάζεται και εδώ και στο E12 (47:00), όπου ο Kingston χαρακτηρίζεται «κάπως εμπαθής» |
| Emanuel Lasker: Chess, Philosophy, Science | Michael Dreyer & Ulrich Sieg | Philo Verlagsgesellschaft, 2001. Στα γερμανικά, ΑΜΕΤΑΦΡΑΣΤΟ μέχρι σήμερα. Πιο φιλική προσέγγιση από του Kingston στα μη σκακιστικά κατορθώματα του Lasker |
| Lasker and His Contemporaries, 6 τεύχη | Bob Long, Thinker's Press | Ερασιτεχνική εκδοτική απόπειρα στην Αμερική, 1978–2011, σήμερα συλλεκτική. Ο Bob Long, ισχυρός club player και πιθανότατα ο πιο εξειδικευμένος ερευνητής πάνω στον C. J. S. Purdy, δολοφονήθηκε το 2020 σε ηλικία 74 ετών |
| Emanuel Lasker: The Life of a Chess Master | Jacques Hannak | Dover, 1959 — το κλασικό, από το rail |
| Emanuel Lasker: Second World Chess Champion | Isaak & Vladimir Linder | Russell Enterprises, 2010 |
| Η αλληλογραφία του Lasker — ΑΝΕΚΔΟΤΗ | αρχείο David DeLucia, ταξινόμηση J. G. Kramer | Ο συλλέκτης DeLucia πλήρωσε τον Kramer για να ταξινομήσει την αλληλογραφία που έχει στην κατοχή του, και έδωσε ειδική πρόσβαση στους Forster και Negele για την τριλογία. Το σύνολο της αλληλογραφίας ΔΕΝ έχει εκδοθεί και παραμένει στη συλλογή DeLucia |
| Merchant Moscow: Images of Russia's Vanished Bourgeoisie | James West & Yuri Petrov (επιμ.) | Princeton University, 2016. Δεν είναι σκακιστικό βιβλίο: είναι η πηγή για τον Μιχαήλ Νικολάγιεβιτς Μποσταντζόγλου, τον Έλληνα καπνέμπορο της Μόσχας που χρηματοδότησε το δεύτερο ματς Lasker – Steinitz |
Τα τέσσερα φιλοσοφικά βιβλία του Lasker
| Βιβλίο | Χρονιά | Τι είναι |
|---|---|---|
| «Kampf» / Struggle | 1906 | Το πρώτο. Τυπώθηκε στη Νέα Υόρκη από τη Lasker's Publishing Company· η γερμανική εκδοχή είναι το «Kampf». Και τα δύο εξώφυλλα είναι σε αυτή τη σελίδα |
| «Das Begreifen der Welt» / Comprehending the World | 1913 | Επεκτείνει την ίδια θεωρία. Γράφεται ενώ ο Lasker περιοδεύει σε πανεπιστήμια και κολέγια δίνοντας διαλέξεις φιλοσοφίας — η ίδια περίοδος με την πρόκληση του Capablanca τον Οκτώβριο του 1911 (E19, 39:23) |
| «Die Philosophie des Unvollendbar» / The Philosophy of the Unattainable | 1918 | «Το σημαντικότερο μάλλον», κατά το επεισόδιο |
| The Community of the Future | 1940 | Το τελευταίο, λίγο πριν τον θάνατό του |
Emanuel Lasker, «Struggle» — Lasker’s Publishing Company, Νέα Υόρκη 1907 - Πηγή: Emanuel Lasker · Public domain · Internet Archive
«Kampf» — η γερμανική έκδοση του ίδιου έργου, που ο Lasker τύπωσε στον δικό του εκδοτικό οίκο στη Νέα Υόρκη, 1907 - Πηγή: Emanuel Lasker · Public domain · Internet Archive
Albert Einstein, 1921 (χαρακτικό του Ferdinand Schmutzer) - Πηγή: Ferdinand Schmutzer · Public domain · Wikimedia Commons
«Zur Theorie der Moduln und Ideale», Mathematische Annalen 60 (1905), σ. 20 — η εργασία από την οποία προέκυψε το θεώρημα Lasker–Noether - Πηγή: Emanuel Lasker · Public domain · Internet Archive
Emmy Noether (1882–1935), που το 1921 γενίκευσε και απέδειξε αυστηρά το αποτέλεσμα του Lasker - Πηγή: άγνωστος δημιουργός · Public domain · Wikimedia Commons
Η σπουδή του 1890: η μανούβρα του Lasker, και οι τρεις θέσεις της
Η αλυσίδα της «συστηματικής μανούβρας», από τον Cozio στον Karpov
| Έτος | Ποιος | Πού | Τι πρόσθεσε | Σκακιέρα; |
|---|---|---|---|---|
| 1766 | Carlo Cozio | «Il giuoco degli scacchi», Τορίνο | Η παλιά θέση από την οποία, κατά πάσα πιθανότητα, ξεκίνησε ο Lasker | — |
| 1890 | Emanuel Lasker | Deutsches Wochenschach, 13 Ιουλίου — «Herrn W. Steinitz gewidmet» | Η ίδια η μανούβρα: ο Βασιλιάς στο c8 μπροστά από το πιόνι, ο Μαύρος σπρώχνεται ως το a2, φινάλε βασίλισσας εναντίον πύργου | ναι, και οι τρεις θέσεις |
| 1936 | Josef Hašek | σπουδή | Υλοποιεί τη μανούβρα και στις δύο πτέρυγες μέσα στην ίδια σπουδή | δεν εντοπίστηκε |
| 1939 | Opočenský – Keres | Ολυμπιάδα Μπουένος Άιρες, αγωνιστική παρτίδα | Το φινάλε που, κατά τις πηγές, έδωσε στον Keres την ιδέα | ναι, ολόκληρη η παρτίδα |
| 1947 | Paul Keres | Πρωτάθλημα Σύνθεσης Σπουδών ΕΣΣΔ | Η μανούβρα με κεντρικό πιόνι (e6) αντί για πιόνι στη στήλη του αξιωματικού — σαφώς δυσκολότερο | ναι |
| 1951 | Nikolai Kopaev | 2ο βραβείο, Shakhmaty v SSSR | Παραλλαγή της ίδιας ιδέας | δεν εντοπίστηκε |
| 1961 | Eisinger – Haág | Ευρωπαϊκό Ομάδων, Όμπερχαουζεν — 0-1 | Ο Μαύρος κερδίζει εκτελώντας τη μανούβρα: η σπουδή καθρεφτίζεται στο αγωνιστικό σκάκι | όχι — μόνο το αποτέλεσμα |
| 1976 | Petrosian – Karpov | 44ο Πρωτάθλημα ΕΣΣΔ, Μόσχα — ½-½ | Ο Μαύρος σώζεται ακριβώς επειδή ξέρει τη μανούβρα και αποφεύγει τη θέση που την επιτρέπει | ναι, ολόκληρη η παρτίδα |
Opočenský – Keres, Ολυμπιάδα Μπουένος Άιρες 1939: το φινάλε που γέννησε τη σπουδή
Keres, Πρωτάθλημα Σύνθεσης ΕΣΣΔ 1947: η μανούβρα με κεντρικό πιόνι
Petrosian – Karpov, 44ο Πρωτάθλημα ΕΣΣΔ, Μόσχα 1976: η σωτηρία με τη γνώση της μανούβρας
Lasker – Reichhelm 1901: τα αντίστοιχα τετράγωνα
Τα αντίστοιχα τετράγωνα: μόλις η δεύτερη σπουδή στην ιστορία με το θέμα
| Έτος | Σπουδή | Πηγή |
|---|---|---|
| 1892 | Charles Locock | British Chess Magazine — η πρώτη γνωστή σπουδή με το θέμα. Δεν υπάρχει στη YACPDB, που έχει 183 άλλα έργα του |
| 1901 | Emanuel Lasker & Gustavus Reichhelm | The Chicago Daily Tribune, 26 Μαΐου — η δεύτερη, και εκείνη που καθιέρωσε το θέμα. Ο Reichhelm ήταν κεντρική μορφή του σκακιού της Φιλαδέλφειας και από τους πρώτους Αμερικανούς συνθέτες σπουδών |
| # | Παίκτης | Σύνολο |
|---|---|---|
| 1 | Capablanca | 13 |
| 2 | Alekhine | 11½ |
| 3 | Vidmar | 11 |
| 4 | Rubinstein | 10½ |
| 5 | Bogoljubov | 9 |
| 6 | Reti | 8½ |
| 7 | Tartakower | 8½ |
| 8 | Maroczy | 8 |
| 9 | Yates | 8 |
| 10 | Atkins | 6 |