Sinquefield Cup 2026, 9ος γύρος: ο So παίρνει τον τίτλο σε Armageddon που ήταν τρεις φορές κερδισμένο για τον αντίπαλό του

Σεντ Λούις, Τετάρτη 19 Αυγούστου 2026

Πέντε ισοπαλίες, και μπαράζ

Ο ένατος και τελευταίος γύρος του Sinquefield Cup δεν έκρινε τίποτα: και οι πέντε παρτίδες έληξαν ισόπαλες. Ο Wesley So έμεινε στην ισοπαλία με τον Javokhir Sindarov, ο Praggnanandhaa Rameshbabu με τον Anish Giri, ο Fabiano Caruana με τον Maxime Vachier-Lagrave, ο Jorden van Foreest με τον Vincent Keymer, και ο Levon Aronian με τον Samuel Sevian σε δεκαέξι κινήσεις.

Η τελική βαθμολογία των κλασικών παρτίδων:

Ο So τελείωσε το τουρνουά αήττητος, ο μόνος από τους δέκα: δύο νίκες, επτά ισοπαλίες, καμία ήττα. Και οι δύο νίκες του ήρθαν στον δεύτερο και τον τρίτο γύρο· τους τελευταίους έξι γύρους δεν κέρδισε καμία παρτίδα και δεν έχασε καμία. O Keymer ισοβάθμισε με τον Sindarov και κέρδισε την πολύτιμη πρόκριση για τον τελικό του Grand Chess Tour.

Στις σαράντα πέντε παρτίδες της διοργάνωσης κρίθηκαν οι δεκαέξι, δεκατρείς υπέρ του λευκού και τρεις υπέρ του μαύρου. Είναι το πιο ασύμμετρο νούμερο των δύο τουρνουά του Σεντ Λούις, και δεν μεταβλήθηκε ούτε στον τελευταίο γύρο.

Van Foreest – Keymer: γκαμπί του Βασιλιά στην τελευταία μέρα

Ο van Foreest τελείωνε ένα τουρνουά με πέντε ήττες και δύο βαθμούς, και έκανε το μόνο πράγμα που είχε νόημα: 1.e4 e5 2.f4!?, γκαμπί του Βασιλιά, στην τελευταία μέρα ενός τουρνουά των 2700. Ο Keymer το αποδέχτηκε φυσικά και επέλεξε την άμυνα Fischer, το 3…d6. Η παρτίδα είχε έντονο ψυχολογικό υπόβαθρο καθώς ο μεν van Foreest προσπαθούσε να τελείωσε ένα καταστροφικό τουρνουά με μια νίκη, ο δε Keymer έπρεπε πάση θυσία να μη φέρει χειρότερο αποτέλεσμα από τον διώκτη του στη γενική βαθμολογία του Grand Chess Tour, τον διεκδικητή του Παγκοσμίου Τίτλου, Sindarov.

Ακολούθησε ακριβώς το είδος του χάους που υπόσχεται το άνοιγμα αυτό. Ο μαύρος πήρε το πιόνι του d4 δίνοντας αυτό του f4 σπρώχνοντας 8…g4, ο λευκός μάζεψε τον ίππο πίσω στο g1, οι ντάμες έφυγαν στην εικοστή με 20…Qxg3 21.Nxg3, και στην εικοστή δεύτερη ο van Foreest έπαιξε 22.Rxa7?!· έπρεπε 22.Bf4 Bd4+ 23.Kh1 Kd7 24.Nge2. Ο Keymer έπρεπε να αλλάξει πύργους εκεί αλλά έπελεξε το 22...Rb8?! — και στο τέλος μιας φορσέ τακτικής βαριάντας καταλήξαμε σε ένα ισόπαλο φινάλε πύργων και ίππων.

Οι υπόλοιπες παρτίδες του γύρου

Aronian – Sevian (1/2-1/2 στις 16): μισή ώρα και για τους δύο μαζί, και ούτε μία κίνηση που να μην υπάρχει ήδη στη βάση. Σικελική με 2...e6 3.c4, ανταλλαγή νταμών στην ένατη, και μετά τα 11…Bg4+ 12.f3 O-O-O+ ο λευκός βασιλιάς άρχισε να πηγαινοέρχεται ανάμεσα στο d1 και το e2 με τον μαύρο πύργο να τον ακολουθεί: 13.Ke2 Re8+ 14.Kd1 Rd8+ 15.Ke2 Re8+ 16.Kd1 Rd8+, τριπλή επανάληψη. Η τελική θέση είναι γνωστή από είκοσι παρτίδες αλληλογραφίας και οκτώ πάνω στη σκακιέρα.

So – Sindarov (1/2-1/2 στις 44): Ινδική του Βασιλιά με Nbd7 και exd4 με τον πρωτοπόρο να μην ρισκάρει τίποτα στην παρτίδα που τον κρατούσε στην κορυφή. Στο φινάλε ομόχρωμων αξιωματικών με τέσσερα πιόνια η καθε πλευρά δεν υπάρχει τίποτα. 

Caruana – Vachier-Lagrave (1/2-1/2 στις 40) και Praggnanandhaa – Giri (1/2-1/2 στις 37): Σικελική Moscow η πρώτη —καινοτομία το 16.Rad1N, από θέση με μία προηγούμενη παρτίδα— Νιμζοϊνδική με σύστημα Botvinnik η δεύτερη, όπου το 14.Ba3N φεύγει από θέση που έχει παιχτεί μόνο σε σκάκι δι αλληλογραφίας. Ο Praggnanandhaa χρειαζόταν νίκη για να τελειώσει μόνος πρώτος και δεν την επιδίωξε ποτέ.

Το μπαράζ: δύο ραπίντ

Με τους δύο ισόβαθμους στους 5½ βαθμούς, ο τίτλος πήγε σε μπαράζ ραπίντ.

Στην πρώτη παρτίδα ο So είχε τα λευκά και έπαιξαν ημισλαβική με γκαμπί Marshall, δηλαδή μια από τις πιο αναλυμένες θεωρητικές γραμμές που υπάρχουν. Είκοσι μία κινήσεις, ισοπαλία, και καμία απολύτως καινούργια κίνηση: η τελική θέση έχει παιχτεί σε πάνω από 40 παρτίδες.

Στη δεύτερη, με αντεστραμμένα χρώματα, ο Praggnanandhaa δοκίμασε Ιταλική. Στη δέκατη έκτη το 16.g4?! άνοιξε τη δική του πτέρυγα χωρίς λόγο —υπήρχε το ήσυχο 16.Nf3— αλλά ο So απάντησε με το 16…Nb6 αντί για το ισχυρότερο 16…e4! και η θέση ισορρόπησε αμέσως. Καινοτομία εδώ το 8…d6N του So, από θέση με τρεις προηγούμενες παρτίδες, όλες τους σε επίπεδο 2600 -οι δύο σε ραπίντ και μπλιτς του Σεντ Λούις-. Μετά το 9…O-O υπάρχει μία παρτίδα του 2024 με 10.h3, και ο Praggnanandhaa έπαιξε το 10.Qe1N. Ισοπαλία στις είκοσι τέσσερις, χωρίς πολλά-πολλά.

Το Armageddon: τρεις φορές κερδισμένο

Έμενε το Armageddon, όπου ο λευκός πρέπει να κερδίσει και στον μαύρο αρκεί η ισοπαλία. Τα λευκά τα πήρε ο Praggnanandhaa.

Έπαιξε Αγγλική, και δημιούργησε αυτό που ήθελε: πίεση στη στήλη c, αξιωματικοί στις μεγάλες διαγωνίους, και στην εικοστή έβδομη ο So έκανε το πρώτο πραγματικό λάθος με το 27…Qc7?, χάνοντας την επαφή με τον λευκό αξιωματικό του d5· έπρεπε 27…Qe5. Ο Ινδός βρέθηκε καθαρά κερδισμένος και έπρεπε μόνο να παίξει το 28.Ne4!, που φέρνει τον ίππο στο κέντρο και δημιουργεί τις τακτικές εικόνες με τα πηρούνια από το f6. Έπαιξε 28.e4?, και το πλεονέκτημα εξαφανίστηκε μέσα σε μία κίνηση.

Eπτά κινήσεις αργότερα, μετά τα 33.Na4 Qd6 34.Nxc5 ήταν ξανά σχεδόν κερδισμένος, αλλά το 35.b4? αντί για το 35.Qg5 Bc8 36.Kg2 e5 37.Qe3 επέστρεψε τα πάντα στο μηδέν.

Τρίτη φορά, στην τεσσαρακοστή δεύτερη, το 42…Re2? του So —έπρεπε 42…Kf7— και το 43…Re8? μετά το 43.h5 έφεραν τον Praggnanandhaa σε θέση που κερδίζεται εύκολα. Και ξανά. Το 45.Rc5? αντί για το 45.Rd8 gxh5 46.Rxf8+ Kxf8 47.Qh8+ Kf7 48.Qxh7+, που παίρνει τα πιόνια της πτέρυγας με σαχ, έδωσε στον So την ανταλλαγή των νταμών που επιζητούσε: 45…Qf6 46.Qxf6 Rxf6.

Από εκεί και πέρα ήταν φινάλε πύργων, και ο So τα υπερασπίζεται αυτά όσο λίγοι ακόμα και σε αυτούς τους χρόνους σκέψης. Πέρασαν σαράντα κινήσεις με τον Ινδό να δοκιμάζει τα πάντα, ώσπου η θέση εκκαθαρίστηκε στην ογδοηκοστή τέταρτη: 84.Rxf6 Kxf6 85.g7 Kxg7. Δύο γυμνοί βασιλιάδες, ισοπαλία, και ο Wesley So πρωταθλητής του Sinquefield Cup 2026.

Όλες οι παρτίδες του 9ου γύρου και του μπαράζ