Sinquefield Cup 2026, 2ος γύρος

Saint Louis Chess Club, Τρίτη 11 Αυγούστου 2026 — Grand Chess Tour

Από τη μία νίκη στις τέσσερις

Αν ο πρώτος γύρος ήταν αναγνώριση εδάφους, ο δεύτερος ήταν το ακριβώς αντίθετο. Τέσσερις από τις πέντε παρτίδες είχαν νικητή, και τα λευκά κέρδισαν και τις τέσσερις.

Υπάρχει όμως κάτι πιο ενδιαφέρον από τον αριθμό, και φαίνεται μόνο αν περάσουν οι παρτίδες από μηχανή. Καμία από τις τέσσερις νίκες δεν προήλθε από συσσωρευμένο πλεονέκτημα. Τη στιγμή που κρίθηκε η καθεμία, η αξιολόγηση ήταν +0.23, +0.48, 0.00 και +0.30 — δηλαδή ισορροπία. Και στις τέσσερις, μια ισόπαλη θέση έγινε χαμένη μέσα σε μία κίνηση.

Είναι το αντίθετο από ό,τι είδαμε στην πρεμιέρα, όπου ο Caruana κέρδισε τον Van Foreest με αδιάκοπη πίεση σαράντα κινήσεων και μια αξιολόγηση που ανέβαινε μονότονα από το +0.56 ως το +6.21.

Στην κορυφή βρίσκονται πλέον πέντε παίκτες με 1½. Ο Jorden van Foreest παραμένει στο μηδέν, και ανάμεσα στους τρεις του μισού βαθμού είναι ο Javokhir Sindarov, δεύτερος σε ratings με 2777 και το κυριότερο, διεκδικητής του Παγκόσμιου Τίτλου.

Αποτελέσματα 2ου γύρου

Βαθμολογία μετά τον 2ο γύρο

Praggnanandhaa – Sindarov: πενήντα κινήσεις άμυνας και μία λάθος κίνηση

Ενενήντα πέντε κινήσεις, η μακρύτερη παρτίδα του τουρνουά. Και μια παρτίδα που, αν διαβαστεί μόνο από το αποτέλεσμα, δίνει εντελώς λάθος εικόνα.

Ο Sindarov δεν κατέρρευσε, δεν έγινε outplayed, ούτε έχασε επειδή βρέθηκε πίσω στο υλικό. Μετά την ανανέωση χρόνου, από την 46η ως την 81η κίνηση η θέση του ήταν αντικειμενικά ισόπαλη.

Το άνοιγμα που δεν απέδωσε

Παίχτηκε Γκαμπί της Βασίλισσας — η δομή Carlsbad, όπου ένα από τα παραδοσιακά σχέδια είναι η επίθεση μειονότητας. Ο Praggnanandhaa επέλεξε ένα πιο μοντέρνο σχέδιο: Κράτησε τον ίππο στο g1 και τον βασιλιά στο κέντρο, παίζοντας 7.h3 και 8.g4, διώχνοντας τον αξιωματικό από το f5 στο g6 και, μετά τα 9.h4 h6 10.h5, στο h7.

Το σχέδιο αντικειμενικά δε δίνει κάποιο πλεονέκτημα φυσικά. Όταν ο Ινδός έκανε μεγάλο ροκέ τελικά στην 16η, ο μαύρος είχε ήδη ισοφαρίσει. Αντίθετα ροκέ μεν, αλλά επίθεση δεν υπήρξε ποτέ, και το 18.Ng3 ήταν η κίνηση όπου έσβησε οριστικά -το γρήγορο e4 με σχέδιο στη συνέχεια Rhf1 και f4 ήταν πιο φιλόδοξη επιλογή.

Αυτό που έμεινε από ολόκληρο το σχέδιο ήταν ένα πιόνι στο h5. Ο Praggnanandhaa είχε ανταλλάξει τους λευκοτετράγωνους αξιωματικούς με το 13.Bxh7, αφού πρώτα είχε καθηλώσει τα μαύρα πιόνια στο h6 και στο g7 — και το πιόνι που έμεινε στο h5 ήταν εβδομήντα κινήσεις αργότερα ακόμη μέρος της πιονοδομής. Δεν είναι μηδαμινό απόκτημα, αλλά δεν είναι και αυτό για το οποίο παίζονται τρεις κινήσεις πιονιών πάνω στο ροκέ του αντίπαλου βασιλιά.

Η ανταλλαγή που δεν χρειαζόταν

Στην 24η ο Sindarov επέτρεψε την ανταλλαγή των βασιλισσών με 24…Qb4, και εδώ βρίσκεται η πρώτη πραγματική ανακρίβεια της παρτίδας.

Η λογική είναι κατανοητή — απέναντι σε αντίθετα ροκέ, οι βασίλισσες εκτός σκακιέρας σβήνουν κάθε κίνδυνο ματ. Το πρόβλημα είναι ότι κίνδυνος δεν υπήρχε πια· η θέση ήταν ήδη σταθερή, και η ανταλλαγή άφησε πίσω της ένα αδύναμο πιόνι στο b4.

Η μηχανή προτείνει αντ' αυτού το 24…f5, με τη συνέχεια 25.g5 hxg5 26.fxg5 Nxg5 27.Qxg5 Rxe2 — δηλαδή όχι άμυνα αλλά χτύπημα στο κέντρο, που εκμεταλλεύεται ακριβώς τα προωθημένα λευκά πιόνια. Όταν τελικά ο Pragg έπαιξε το 34.e4 είχε ήδη σοβαρό πλεονέκτημα.

Το πλεονέκτημα θα γινόταν πιο εμφανές αν ο Ινδός έβρισκε μια ενδιάμεση λίγες κινήσεις πριν την ανανέωση χρόνου. Μετά το 37...g6 βιάστηκε να φάει 38.hxg6 ενώ το καλύτερο ήταν ένα τέμπο πάνω στον ίππο του f4 που κρατάει το g6 πιόνι. Το 38...Nd5 θα ήταν πρακτικά φορσέ και έτσι το h5 πιόνι θα έμενε ως asset για το υπόλοιπο αυτού του φινάλε. Φυσικά το 38...g5? θα ήταν καταστροφικό αφήνοντας όλα τα λευκά τετράγωνα στον λευκό ίππο.

Έτσι όπως έγινε, ο Sindarov είχε πρακτικά ισοφαρίσει όταν ήρθε η ανανέωση χρόνου και στη συνέχεια έπαιξε ενεργητικά το φινάλε αντί να προσπαθεί παθητικά να κρατάει τα αδύναμα b4 και c6. Ο ενεργητικός βασιλιάς του ήταν επαρκέστατο αντάλλαγμα για το ένα πιόνι κάτω με τον λευκό να έχει τα a,b πιόνια και τον μαύρο το f6. αλλά καλύτερο βασιλιά, ίππο και πύργο.

Το e3, δύο φορές

Στην 68η κίνηση ο Sindarov έπαιξε 68…Ne3?!, ενώ μπορούσε απλά να αλλάξει τους ίππους στο, αμέσως ή μετά το ενδιάμεσο 68...Rh1+ ,και να παίξει ένα φινάλε πύργων με τεράστιες τύχες ισοπαλίας. Στην 82η, με τον λευκό να έχει πλέον δύο ενωμένα ελεύθερα πιόνια στα a4 και b4, ήρθε ξανά η τοποθέτηση του ίππου στο ίδιο καταραμένο e3 τετράγωνο, αυτή τη φορά το 82...Ne3?? χάνει αμέσως σε μια θέση πάντως που ήδη άρχισε να αποκτά τεχνικές δυσκολίες - 82...Rg8 ήταν απολύτως φορσέ.

Η εκτέλεση από μεριάς του Pragg ήταν υποδειγματική. Αυτή είναι η πρώτη παρτίδα κλασικού χρόνου μετά το περσινό Παγκόσμιο Κύπελλου όπου βλέπουμε τον Sindarov να υποκύπτει στην πίεση χωρίς να έχει περάσει σε καμία φάση της παρτίδας από πλεονεκτική θέση.

Οι υπόλοιπες παρτίδες

Aronian – Keymer 1–0 (91 κινήσεις). Η πιο ακατάστατη παρτίδα του γύρου, και η μόνη όπου κερδισμένη θέση είχαν και οι δύο. Ως την 34η είχαμε απόλυτη ισορροπία μετά και το καθόλου φιλόδοξο άνοιγμα του Aronian. Ο Keymer είχε εύκολη ισοπαλία με διαρκές σαχ αν συνέχιζε να τα δίνει από το g4 και το h3 όμως επέλεξε να παίξει για νίκη τρώγοντας 34...Qxh4. Και ο Levon έπεσε ίσια μέσα σε μια ύπουλη παγίδα, καθώς το -φυσιολογικό στο μάτι- 35. Rxc7?? χάνει αμέσως: 35...Ra8! και ο λευκός βασιλιάς ξαφνικά είναι σε δίκτυο ματ. Ο Γερμανός δεν το είχε κάνει επίτηδες αφού έχασε αυτήν την ευκαρία συνεχίζοντας με 35...Rd8?! που πάλι κερδίζει αλλά όχι τόσο άμεσα. Έμελλε να αποδειχτεί καθοριστική η αβλεψία του. Σιγά-σιγά και με τον διαθέσιμο χρόνο να μειώνεται πέταξε την άμεση νίκη χάνοντας την ιδέα με 37...g5! και κάπως έτσι φτάσαμε στην 40η κίνηση. 

Είχαμε αλληλουχία λαθών εκατέρωθεν στη συνέχεια στην πιο κακοπαιγμένη παρτίδα του τουρνουά μέχρι τώρα και αν δει κανείς τη θέση λίγο μετά την 50η κίνηση μοιάζει απίστευτο το ότι αυτήν την παρτίδα την κέρδισε τελικά ο λευκός. Και όμως... μετά από συνεχείς αρνήσεις του Keymer να κάνει διαρκές σαχ, τελικά έβαλε ο Αρμένιος μια θανάσιμη παγίδα με μια προσωρινή θυσία πύργου που δεν έπρεπε να γίνει αποδεκτή και μετά το 60...Kxh7?? του μαύρου δεν υπήρχε επιστροφή - το φινάλε νταμών με 3 πιόνια έναντι 2 κερδήθηκε εύκολα. Γίνεται όλο και πιο σπάνια πια, αλλά μερικές φορές η εμπειρία κερδίζει τα νιάτα στο σκάκι!

So – Van Foreest 1–0 (55 κινήσεις). Δεύτερη ήττα σε δύο γύρους για τον Ολλανδό και αυτή τη φορά τα προβλήματα του άρχισαν στο φινάλε. Το φινάλε πύργων ήταν απολύτως ισόπαλο — 0.00 για δώδεκα συνεχόμενες κινήσεις, ακόμη και όταν ο So είχε τυπικά ένα πιόνι παραπάνω. Το 48…Rc1?? το τελείωσε μονομιάς. Το σωστό ήταν το 48…Kf6: όχι σαχ από πίσω, αλλά ο βασιλιάς προς το κέντρο. Από εκεί και πέρα ο λευκός βασιλιάς ανέβηκε από το b4 στο e6 ανενόχλητος ενώ ο μαύρος δε βρήκε ποτέ τα τέμπο να πλησιάσει. Ένα παράδειγμα που θα μπορούσε να βρει το δρόμο του σε ένα βιβλίο σαν το Tragicomedy in the Endgame του Dvoretsky.

Vachier-Lagrave – Sevian 1–0 (44 κινήσεις). Η συντομότερη νίκη, και μια παρτίδα που ο Γάλλος παραλίγο την αφήσει να του ξεφύγει μέσα από το χέρια λίγο πριν την ανανέωση χρόνου. Το 37.Qxb5 και κυρίως το 38.Rc1 — αντί για το 38.Qb3 — πέταξαν σχεδόν όλο το πλεονέκτημα, δηλαδή ο Sevian είχε ουσιαστικά ισοφαρίσει. Μία κίνηση αργότερα η παρτίδα τελείωσε: το 39…Ne5?? χάνει αμέσως - το 39…Nd6 κρατούσε το e8 τετράγωνο και τη θέση συνολικά. Μετά το 40.Rc8+ ο μαύρος βασιλιάς ήταν σε δίκτυο ματ αφού η ντάμα πέρασε από το e8, και διαρκές σαχ δεν υπήρχε - ο λευκός βασιλιάς κρύφτηκε στο h3. 

Giri – Caruana ½–½ (47 κινήσεις). Η μόνη ισοπαλία και, με απόσταση, η ακριβέστερη παρτίδα του γύρου. Στη Ραγκόζιν οι βασίλισσες έφυγαν στην 11η κίνηση. Ο Giri δοκίμασε με τα πιόνια της πτέρυγας του βασιλιά και πρέπει να ψάξουμε τη βελτίωση κάπου πριν το 30.g5?!. Τριπλή επανάληψη στην 47η κίνηση.

Όλες οι παρτίδες του 2ου γύρου