Τόνια Χριστοδουλάκη: «Ήταν ανεπανάληπτο — αν και εύχομαι να επαναληφθεί»

Η Τόνια Χριστοδουλάκη, πέμπτη σκακιέρα της Εθνικής Ομάδας Γυναικών, μιλά για την πρώτη της Ολυμπιάδα: 5½ στα 8, δύο νίκες επί παικτριών με πάνω από 2170 και η πίεση χρόνου ως τρόπος ζωής

Οκτώβριος 2026

Στη Σαμαρκάνδη η Τόνια έπαιξε την πρώτη της Ολυμπιάδα και την τελείωσε με 5½ στα 8: πέντε νίκες, μία ισοπαλία, δύο ήττες. Με αξιολόγηση 2101 κέρδισε τη Γεωργιανή Meri Arabidze (2370) και την Αρμένισσα Susanna Gaboyan (2179), και τερμάτισε ένατη στην πέμπτη σκακιέρα ολόκληρης της διοργάνωσης. Η ελληνική ομάδα τελείωσε 23η με δεκαπέντε βαθμούς, έχοντας παίξει στα ίσα με Ουκρανία, Γεωργία, Αρμενία και Μογγολία.

Μιλήσαμε μαζί της για όλα αυτά — και για το φάντασμα που είδε στην 38η κίνηση απέναντι στην Ινδία.

Γεια σου Τόνια. Συγχαρητήρια για τη σπουδαία εμφάνιση στην Ολυμπιάδα.

Ευχαριστώ πάρα πολύ για τα συγχαρητήρια αλλά και για τον σχολιασμό των παρτίδων καθ' όλη τη διάρκεια της Ολυμπιάδας. Σας παρακολουθούσα κι εγώ καθημερινά, αμέσως μόλις τελείωνα τις παρτίδες μου!

Η διοργάνωση

Ποιες είναι οι γενικές εντυπώσεις σου από τη διοργάνωση, σε οργανωτικό επίπεδο;

Οι εντυπώσεις μου από τη διοργάνωση είναι πραγματικά οι καλύτερες. Θεωρώ ότι οργανωτικά όλα κύλησαν εξαιρετικά από την αρχή μέχρι το τέλος και τουλάχιστον εμείς ως ομάδα, δεν αντιμετωπίσαμε κανένα ιδιαίτερο πρόβλημα.

Βέβαια, λίγο πριν ξεκινήσει η Ολυμπιάδα, μάθαμε και για την απώλεια του Γιώργου Μακρόπουλου, επίτιμου προέδρου της Ελληνικής Σκακιστικής Ομοσπονδίας, κάτι που αναπόφευκτα μας βρήκε όλους αρκετά μουδιασμένους. Ήταν μια δυσάρεστη είδηση, ιδιαίτερα σε μια στιγμή που βρισκόμασταν εκεί για να εκπροσωπήσουμε το ελληνικό σκάκι.

Και η ατμόσφαιρα μέσα στην αίθουσα;

Η ατμόσφαιρα της Ολυμπιάδας ήταν πραγματικά κάτι μοναδικό. Θυμάμαι ότι από την πρώτη κιόλας μέρα μετά τον πρώτο γύρο, είπα στους δικούς μου ανθρώπους ότι αυτή ήταν μία από τις ωραιότερες εμπειρίες της ζωής μου. Μου ήταν πολύ δύσκολο να συνειδητοποιήσω ότι βρισκόμουν εκεί και έπαιζα στον ίδιο χώρο, δίπλα σε τόσους κορυφαίους παίκτες από όλο τον κόσμο. Φυσικά έχω βρεθεί ξανά σε δυνατές διοργανώσεις και έχω παίξει δίπλα σε ισχυρούς παίκτες, αλλά αυτό ήταν σε τελείως διαφορετική κλίμακα. Ήταν κάτι συγκινητικό και νομίζω η λέξη που το περιγράφει καλύτερα είναι «ανεπανάληπτο» — αν και εύχομαι να επαναληφθεί και στο μέλλον!

Ως προς τα πρακτικά ζητήματα: οι μετακινήσεις, το φαγητό; Έχουμε ακούσει ιστορίες με πολύ ταλαιπωρία αλλά και ενθουσιώδεις περιγραφές.

Όσον αφορά τις μετακινήσεις, για εμάς ήταν πολύ εύκολες, καθώς μέναμε πάρα πολύ κοντά στον χώρο των αγώνων. Με το golf cart του ξενοδοχείου χρειαζόμασταν περίπου τρία λεπτά, ενώ ακόμη και με τα πόδια ήμασταν εκεί σε λιγότερο από δέκα. Οπότε σε αυτό το κομμάτι δεν αντιμετωπίσαμε κανένα πρόβλημα.

Το φαγητό ήταν ίσως το μοναδικό σημείο στο οποίο θα μπορούσα να βρω ένα μικρό αρνητικό, κυρίως λόγω της περιορισμένης ποικιλίας. Από την άλλη, έχω βρεθεί και σε διοργανώσεις όπου τα πράγματα ήταν πολύ χειρότερα, οπότε συνολικά δεν μπορώ να πω ότι έμεινα δυσαρεστημένη.

Πώς ένιωσες που έπαιξες για πρώτη φορά σε Ολυμπιάδα;

Επιστρέφω πάλι στην ίδια λέξη: ανεπανάληπτα! Το να βρίσκεσαι εκεί, να εκπροσωπείς τη χώρα σου και να φοράς το εθνόσημο είναι ένα συναίσθημα που πραγματικά δυσκολεύομαι να περιγράψω με λόγια. Ήταν κάτι πολύ ξεχωριστό και συγκινητικό και σίγουρα μια εμπειρία που θα θυμάμαι για όλη μου τη ζωή.

Η ομάδα

Πώς κρίνεις συνολικά την εμφάνιση της ομάδας;

Θεωρώ ότι και οι πέντε μας δώσαμε πραγματικά τον καλύτερό μας εαυτό σε κάθε γύρο και συνολικά πιστεύω ότι κάναμε μια πολύ καλή εμφάνιση. Για μεγάλο μέρος της Ολυμπιάδας βρισκόμασταν ή ισοβαθμούσαμε σε θέσεις μέσα στην πρώτη δεκάδα και παράλληλα, παίξαμε στα ίσα απέναντι σε μερικές από τις ισχυρότερες ομάδες της διοργάνωσης, όπως ανέφερες και εσύ ο ίδιος.

Το ελβετικό σύστημα όμως αδικεί την τελική κατάταξη. Παίξατε στα ίσα με Ουκρανία, Γεωργία, Αρμενία και Μογγολία και τερματίσατε 23οι.

Δυστυχώς, η ήττα στον τελευταίο γύρο μας έφερε τελικά στην 23η θέση. Έτσι είναι το ελβετικό σύστημα και φυσικά η τελική κατάταξη είναι αυτή που είναι, αλλά θεωρώ ότι ίσως δεν αποτυπώνει πλήρως την εικόνα που είχαμε σε όλη τη διάρκεια της διοργάνωσης και το πόσο ανταγωνιστικές ήμασταν απέναντι σε τόσο δυνατές ομάδες.

Το ματς με την Ινδία είχε κάμερες και δημοσιότητα. Σε επηρέασε;

Το ματς με την Ινδία ήταν σίγουρα μια ιδιαίτερη εμπειρία, κυρίως λόγω όλης της δημοσιότητας που υπήρχε γύρω από αυτό. Υπήρχαν πολλές κάμερες και γενικότερα πολύ μεγαλύτερη προσοχή, αλλά προσωπικά δεν αισθάνθηκα ότι αυτό με επηρέασε μέσα στην παρτίδα.

Μάλιστα, μετά το ματς είδα ένα βίντεο, που έδειχνε τη διαφορά στον τρόπο με τον οποίο μπορεί κάθε ομάδα να προσεγγίζει μια τόσο σημαντική αναμέτρηση. Οι παίκτριες της Ινδίας πριν από το ματς έκαναν διαλογισμό και ήταν απόλυτα συγκεντρωμένες, ενώ εμείς σε αντίστοιχα πλάνα γελούσαμε και ήμασταν πολύ χαλαρές μεταξύ μας. Δεν θεωρώ ότι υπάρχει σωστός ή λάθος τρόπος. Απλώς εμείς σαν ομάδα είμαστε έτσι. Έχουμε πολύ καλή σχέση μεταξύ μας, γελάμε πολύ και προσπαθούμε ακόμη και πριν από ένα δύσκολο ματς να είμαστε χαλαρές και να το απολαμβάνουμε. Νομίζω ότι αυτό ήταν ένα από τα δυνατά στοιχεία της ομάδας μας σε όλη τη διάρκεια της Ολυμπιάδας.

Οι παρτίδες

Σε εκείνο ακριβώς το ματς έπαιξες με τη Savitha Shri, που σάρωσε την Ολυμπιάδα. Τι έγινε εκεί;

Η ήττα από τη Savitha ήρθε σε μια παρτίδα στην οποία στη 38η κίνηση είχα τη δυνατότητα να παίξω Βε3, αλλά εκεί είδα ένα… υπέροχο φάντασμα! Σκεφτόμουν ότι θα παίξει Ιε6 και δεν είδα ποτέ τη δυνατότητα του Πxγ4. Είχα ήδη και πίεση χρόνου, όπως συνήθως και κάπου εκεί άρχισε ουσιαστικά να ξεφεύγει η παρτίδα. Μετά οι αποφάσεις έγιναν πολύ πιο δύσκολες και δεν κατάφερα να βρω τις σωστές λύσεις.

Η δεύτερη ήττα ήρθε στο φινάλε με την Ουκρανία, όταν το ματς είχε ήδη κριθεί. Έφταιξε η χαλάρωση;

Με την Ουκρανία, νομίζω ότι πράγματι παραχαλάρωσα λίγο. Πήρα τον χρόνο στη 40 και η παρτίδα μου φαινόταν πλέον μια σχετικά εύκολη ισοπαλία. Ίσως επειδή είχε ήδη κριθεί και το ματς, έπεσε λίγο παραπάνω η συγκέντρωσή μου. Και το απίστευτο είναι ότι δεν είδα ποτέ το μοτίβο του ματ που υπήρχε στη θέση. Για κάποιο λόγο δεν πέρασε καν από το μυαλό μου.

Πάμε στις δύο μεγάλες νίκες. Με την Arabidze, θυμάσαι το σκεπτικό σου όταν έφαγες 15.ζχε5;

Με την Arabidze ήμουν προετοιμασμένη για τη συγκεκριμένη βαριάντα, αλλά το Πxβ2 που έπαιξε δεν το είχα δει. Άλλωστε, μετά από αυτή την κίνηση η θέση μου είναι θεωρητικά καλύτερη. Στο 15.ζxε5, το αρχικό μου μέτρημα ήταν ότι μετά από 15…ζxε5, είχα 16.Βθ5 και στο 16…Πζ7, 17.Αη6. Όταν όμως φτάσαμε πραγματικά στη θέση, το ξανακοίταξα και συνειδητοποίησα ότι αν έμπαινα στη συνέχεια όπου παίρνω τον πύργο στο θ8, τα πράγματα δεν ήταν τόσο απλά όσο μου είχαν φανεί αρχικά. Η βασίλισσά μου θα έμενε αρκετά εκτός παιχνιδιού και δεν μου άρεσε τελικά αυτή η εκδοχή.

Και στο 16.Αβ5+ είδες ότι το 16…Αδ7 ισοφάριζε;

Έτσι επέλεξα το 16.Αβ5+, που ήταν μια ιδέα που υπήρχε γενικότερα στις σημειώσεις της προετοιμασίας μου, έστω και σε λίγο διαφορετικές θέσεις. Στο 16.Αβ5+ γνώριζα ότι το 16…Αδ7 οδηγούσε ουσιαστικά σε ισότητα και το καταλάβαινα και πάνω στη σκακιέρα.

Με την Gaboyan κατάλαβες αμέσως ότι κάτι δεν πάει καλά με το άνοιγμά της. Μέτρησες την κατάρριψη ολόκληρη ή τα βρήκες στην πορεία;

Με την Gaboyan έχει ενδιαφέρον ότι, βλέποντας μετά και τον σχολιασμό σας, φαινόταν σαν να προσπαθούσα εκείνη την ώρα να βρω όλη τη συνέχεια, επειδή κατανάλωσα πάρα πολύ χρόνο. Στην πραγματικότητα, όμως, την είχα υπολογίσει από την αρχή. Από τη στιγμή που έφαγα τον Ίππο στο δ5 και αποφάσισα στη συνέχεια να παίξω Πxδ5, είχα ήδη μετρήσει πώς θα εξελιχθεί η θέση.

Απλώς έχω ένα χαρακτηριστικό στο παιχνίδι μου: ακόμη κι όταν έχω υπολογίσει κάτι, επιστρέφω και το μετράω ξανά και ξανά για να είμαι απολύτως σίγουρη. Ειδικά όταν παίζω για την ομάδα, αισθάνομαι ακόμη μεγαλύτερη ευθύνη και θέλω πριν πάρω μια τόσο κρίσιμη απόφαση να έχω ελέγξει τα πάντα όσο μπορώ. Οπότε ο χρόνος που κατανάλωσα εκεί δεν ήταν επειδή προσπαθούσα να ανακαλύψω την κατάρριψη στην πορεία. Την είχα δει εξαρχής, απλώς την επιβεβαίωνα συνεχώς πριν προχωρήσω.

Στην πολύ κρίσιμη παρτίδα με τη Φινλανδία γύρισες τη θέση και κέρδισες μια μαραθώνια παρτίδα. Πώς ήταν τα συναισθήματά σου κατά τη διάρκεια;

Η παρτίδα με τη Φινλανδία για εμένα ήταν η παρτίδα στην οποία θεωρώ ότι δεν έπαιξα καλά. Βρέθηκα χειρότερη και τελικά η παρτίδα κράτησε σχεδόν έξι ώρες. Στο φινάλε δεν έπαιξα πάντα τις καλύτερες κινήσεις, ενώ για μεγάλο διάστημα έπαιζα ουσιαστικά με δευτερόλεπτα. Θυμάμαι ότι προς το τέλος φοβόμουν πάρα πολύ μήπως, μέσα στην πίεση χρόνου, επιτρέψω κάποια εικόνα πατ που υπήρχε στη θέση. Είχα φτάσει στο σημείο να τρέμω σχεδόν από την ένταση! Παρ' όλα αυτά, πίστευα ότι στο τέλος θα καταφέρω να κερδίσω, αρκεί να μη στήσω κάτι λόγω της πίεσης χρόνου.

Η πίεση χρόνου

Είναι κάτι που συμβαίνει συνειδητά; Καταναλώνεις επίτηδες χρόνο στις κρίσιμες θέσεις;

Γενικά, η πίεση χρόνου είναι κάτι που εμφανίζεται αρκετά συχνά στις παρτίδες μου και ως έναν βαθμό, φτάνω εκεί συνειδητά. Έχω την τάση να ψάχνω συνεχώς την καλύτερη δυνατή συνέχεια και πολλές φορές δυσκολεύομαι να συμβιβαστώ με μια κίνηση που θεωρώ απλώς καλή, αν πιστεύω ότι υπάρχει κάτι ακόμη καλύτερο στη θέση. Είναι μια μορφή τελειομανίας που έχω στο παιχνίδι μου. Θέλω να βρω την πρώτη επιλογή και όχι να αρκεστώ στη δεύτερη ή την τρίτη.

Πιστεύεις ότι μπορεί να καταπολεμηθεί; Δεν αποτελεί ένα αγωνιστικό πρόβλημα;

Ξέρω ότι δεν είναι πάντα σωστό πρακτικά. Μπορεί να ξοδέψεις πολύ χρόνο αναζητώντας την ιδανική κίνηση και τελικά να βρεθείς αργότερα σε πολύ μεγαλύτερη πίεση, όπου υπάρχει ο κίνδυνος να χάσεις τον έλεγχο της παρτίδας ή να χαλάσεις μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα όλη τη δουλειά που έχεις κάνει μέχρι εκείνο το σημείο. Είναι κάτι που προσπαθώ να δουλέψω και να περιορίσω, αλλά δεν είναι εύκολο να αλλάξεις έναν τρόπο σκέψης που έχεις εδώ και χρόνια.

Παίζεις άνετα όταν φτάνεις σε χαμηλούς χρόνους από νωρίς;

Έχω εξοικειωθεί αρκετά με το να παίζω με λίγο χρόνο. Ακόμη κι αν φτάσω σχετικά νωρίς σε χαμηλούς χρόνους, δεν πανικοβάλλομαι και δεν σκέφτομαι ότι επειδή έχω, για παράδειγμα, ένα ή δύο λεπτά, θα στήσω αναγκαστικά κάτι. Σίγουρα υπάρχει πίεση, αλλά νιώθω σχετικά άνετα μέσα σε αυτήν. Το ζητούμενο για μένα είναι περισσότερο να μάθω να διαχειρίζομαι καλύτερα τον χρόνο μου πριν φτάσω σε αυτό το σημείο.

Η άνοδος

Έχεις πολύ μεγάλη άνοδο τα τελευταία δύο με δυόμισι χρόνια. Οφείλεται σε συγκεκριμένη δουλειά;

Πέρα από την προπονητική και τη δουλειά που κάνω καθημερινά με τους μαθητές μου, ναι, συνεχίζω κι εγώ να κάνω μαθήματα και να δουλεύω ως μαθήτρια πλέον σε υψηλότερο επίπεδο. Θεωρώ ότι η άνοδος που είχα τα τελευταία χρόνια είναι αποτέλεσμα συνολικά αυτής της δουλειάς και σίγουρα δεν είναι κάτι που ήρθε τυχαία.

Πώς επηρεάζει το ένα το άλλο;

Πιστεύω ότι με έχει βοηθήσει πάρα πολύ και η ίδια η προπονητική. Όταν διδάσκεις, αναγκάζεσαι να βλέπεις ξανά και ξανά πράγματα, να τα αναλύεις σε μεγαλύτερο βάθος και κυρίως, να μπορείς να εξηγήσεις γιατί κάτι είναι σωστό και όχι απλώς να το γνωρίζεις. Επίσης, κάποιοι από τους μαθητές μου βρίσκονται ήδη σε αρκετά υψηλό επίπεδο, οπότε η δουλειά που κάνουμε μαζί είναι πολλές φορές απαιτητική και θεωρώ ότι μέσα από αυτή τη διαδικασία εξελίσσομαι κι εγώ.

Έχουμε δει στο παρελθόν παίκτες που αρχίζουν να διδάσκουν και πέφτουν αγωνιστικά. Σε σένα συμβαίνει το αντίθετο. Γιατί;

Καταλαβαίνω γιατί σε αρκετούς παίκτες συμβαίνει το αντίθετο όταν αρχίζουν να ασχολούνται με την προπονητική. Νομίζω ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι ο χρόνος. Όταν αφιερώνεις τόσες ώρες στους μαθητές σου, είναι πολύ εύκολο να αφήσεις σε δεύτερη μοίρα το δικό σου σκάκι. Και σε μένα υπάρχουν πολλές μέρες που, αφού τελειώσω τα μαθήματα, είμαι τόσο κουρασμένη που το τελευταίο πράγμα που θέλω είναι να ανοίξω ξανά τον υπολογιστή και να ασχοληθώ με μένα. Προσπαθώ όμως να βρίσκω αυτή την ισορροπία και να μη σταματάω να δουλεύω και πάνω στο δικό μου παιχνίδι.

Άλλωστε, για μένα το αγωνιστικό σκάκι είναι πραγματικά ένα τεράστιο κομμάτι της ζωής μου και το αγαπάω πάρα πολύ. Δεν μπορώ να φανταστώ τον εαυτό μου μόνο ως προπονήτρια και όχι ως ενεργή παίκτρια. Και θεωρώ σημαντικό και για τους μαθητές μου να βλέπουν ότι ο προπονητής τους συνεχίζει να αγωνίζεται, να προσπαθεί, να βελτιώνεται, να κερδίζει αλλά και να χάνει. Θέλω κι εγώ με τον τρόπο μου να τους δίνω το παράδειγμα ότι η εξέλιξη δεν σταματά ποτέ.

Και μια ήττα σε μια παρτίδα δεν σημαίνει ότι ξαφνικά είσαι χειρότερος παίκτης ή χειρότερος προπονητής. Είναι μέρος του αγωνιστικού σκακιού και θεωρώ σημαντικό να το βλέπουν και αυτό οι μαθητές μου στην πράξη.

Υπάρχει αγωνιστικό πρόγραμμα και στόχοι για το μέλλον;

Προσωπικοί στόχοι υπάρχουν και είναι σίγουρα υψηλοί. Δεν μου αρέσει να βάζω κάποιο συγκεκριμένο ταβάνι στον εαυτό μου. Θέλω να δω μέχρι πού μπορώ να φτάσω και όσο αισθάνομαι ότι μπορώ να εξελίσσομαι, θα συνεχίζω να προσπαθώ. Το αγωνιστικό μου πρόγραμμα για την επόμενη περίοδο δεν έχει διαμορφωθεί ακόμη πλήρως, αλλά είναι ήδη στα σκαριά. Το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν σταματάμε εδώ.

Χανιά

Πες μας για τον σύλλογο και τη δουλειά που κάνετε εκεί.

Όσον αφορά τον σύλλογό μας, τον Όμιλο Αντισφαίρισης Χανίων, θεωρώ ότι έχουμε ένα πολύ δυνατό προπονητικό team. Μαζί με τον Γιώργο Γκούμα και τον Δημήτρη Λιαργκόβα προσπαθούμε πάνω απ' όλα να κάνουμε τα παιδιά να αγαπήσουν το σκάκι. Δεν θέλουμε να τα πιέζουμε από μικρή ηλικία προς τον πρωταθλητισμό ούτε να αισθάνονται ότι πρέπει οπωσδήποτε να φτάσουν κάπου. Για εμάς το σημαντικότερο είναι πραγματικά να αγαπήσουν αυτό που αγαπάμε κι εμείς.

Από εκεί και πέρα, αν ένα παιδί δείξει ότι θέλει να ασχοληθεί περισσότερο, ότι έχει διάθεση να δουλέψει και να κυνηγήσει υψηλότερους στόχους, φυσικά είμαστε εκεί για να το στηρίξουμε και να δουλέψουμε μαζί του προς αυτή την κατεύθυνση. Θεωρώ όμως πολύ σημαντικό αυτή η επιθυμία να ξεκινάει από το ίδιο το παιδί και όχι επειδή κάποιος άλλος το πιέζει.

Πώς είναι η ζωή στην Κρήτη, μετά από τόσα χρόνια στην Αθήνα;

Για μένα είναι πραγματικά υπέροχη. Έζησα περίπου δέκα χρόνια στην Αθήνα και παρόλο που πάντα ήξερα ότι κάποια στιγμή θα επιστρέψω στα Χανιά, είμαι πολύ χαρούμενη που τελικά το έκανα σχετικά νωρίς. Φυσικά εδώ έχω τους δικούς μου ανθρώπους, αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Οι ρυθμοί της ζωής είναι τελείως διαφορετικοί. Δεν υπάρχει η ίδια ένταση και το καθημερινό στρες που ένιωθα στην Αθήνα και προσωπικά, αισθάνομαι ότι εδώ έχω πολύ καλύτερη ποιότητα ζωής.

Και το σκάκι στην Κρήτη;

Θεωρώ ότι βρίσκεται σε πολύ καλό δρόμο. Υπάρχουν παιδιά με όρεξη, υπάρχουν άνθρωποι που δουλεύουν και εύχομαι πραγματικά να βλέπουμε όλο και περισσότερα παιδιά από την Κρήτη να προοδεύουν και να πετυχαίνουν τους στόχους τους. Πάνω απ' όλα όμως εύχομαι να περνούν καλά μέσα από το σκάκι και να αγαπούν αυτό που κάνουν. Να το κάνουν επειδή το θέλουν τα ίδια και όχι επειδή κάποιος άλλος τους το επιβάλλει. Για μένα αυτό είναι το σημαντικότερο.

Το chess.gr

Είδες καθόλου τη live αναμετάδοση που κάναμε;

Τα έχω δει όλα! Σου είχα στείλει και προσωπικό μήνυμα κατά τη διάρκεια της Ολυμπιάδας, αλλά χαίρομαι που μου δίνεται τώρα η ευκαιρία να σας συγχαρώ και δημόσια για τη δουλειά που κάνετε.

Παρακολουθούσα τη live αναμετάδοση σχεδόν καθημερινά, συνήθως αμέσως μόλις τελείωνα τη δική μου παρτίδα και πραγματικά θεωρώ ότι είναι πολύ όμορφο να βλέπουμε τέτοιες προσπάθειες να γίνονται στην Ελλάδα και να υπάρχει μια τόσο οργανωμένη κάλυψη του ελληνικού σκακιού.

Οπότε πραγματικά συγχαρητήρια σε όλους όσοι βρίσκονται πίσω από αυτή την προσπάθεια και ένα μεγάλο ευχαριστώ για την κάλυψη και την στήριξη που δείξατε στις Εθνικές μας ομάδες σε όλη τη διάρκεια της Ολυμπιάδας. Εύχομαι ολόψυχα καλή συνέχεια και ακόμη μεγαλύτερη επιτυχία σε ό,τι έχετε σχεδιάσει για το chess.gr!

Ευχαριστούμε πολύ, Τόνια.